บทความ
18 His nose was exquisite
As if fashioned by the gods-
The hook of Kama, the god of love.
18 ทำนองนาสิกไท้ คือ เทพนฤมิตไว้
เปรียบด้วยขอกาม ฯ
19 His lips were more beautiful than painted.
They were like the moon
That was smiling enticingly.
19 พระโอษฐ์งามยิ่งแต้ม ศศิอยู่เยียวยะแย้ม
พระโอษฐ์โอ้งามตรู บารนี ฯ
20 His chin was becoming, his neck was well sculpted; his shoulders who alluring;his chest was as broad as a lion's; his arms wore as graceful as elephants' trunks; his fingers were supple and the nails perfect. He was peerless all over.
20 ( ร่าย) พิศดูคางสระสม พิศศอกลมกลกลึง สองไหล่พึงใจกาม อกงามเงื่อนไกรสร พระกรกลงวงคช นิ้วสลวยชดเล็บเลิศ ประเสริฐสรรพสรรพางค์ แต่บาทางค์สุดเกล้า พระเกศงามล้วนเท้า พระบาทไท้งามสม สรรพนา ฯ
21 Every bird sang in praise of his beauty.
His looks appealed to people the world over.
They were all yearning to see him.
Young maidens were in rapture over him.
21 (โครง 4) ขับซอยอราชเที้ยร ทุกเมือง
ฦาเล่าพระลอเรือง ทั่วหล้า
โฉมบาบพิตรเปลือง ใจโลก
สาวหนุ่มฟังเปนบ้า อยู่เพี้ยงโหยหน ฯ
22 Words about Phra Lo's beauty spread to Srong.
And reached the ears of the two Princesses,
They longed to see the prince,
Languishing in their chamber like golden vine waiting for news of him.
22 เล่าฦาโฉมท้าวทั่ว เมืองสรอง
ขจรข่าวถึงหูสอง พี่น้อง
รทวยดุจวัลย์ทอง ครวญใคร่ เห็นนา
โหยลห้อยในห้อง อยู่เหยี้ยมฟังสาร ฯ
23 Phra Phuan and Phra Phaeng were deeply anxious
They could only think of Phra Lo, craving for his sight.
Their manners were strange and puzzling.
They looked sad and heartbroken.
23 พระแพงพระเพื่อนเพี้ยง พิศวง
นับอยู่ในใจจง จอดไท้
มลักเห็นดอกกลหลง ฉงนเงื่อน อยู่นา
อกอ่อนรทวยไหม้ สรากหน้าตาหมอง ฯ
24 Ruen and Roy went to see the two Princesses
And found them filled with gloom as if unwell.
"Pray tell us why you , who every day
Look as bright as the moon, are so woeful today."
24 นางโรยนางรื่นขึ้น ไปเยือน
เห็นราชสองหมองเหมือน ดั่งไข้
ทุกวันดุจดวงเดือน งามชื่น ไส้นา
หมองดั่งนี้ข้าไหว้ บอกข้าขอฟังหนึ่งรา ฯ
25 "Were it a grave malady, remedy could easily be found.
What we suffer is so unnatural. Who could help us?
Heartache can never be cured; we would rather die.
You two had better be prepared for our funeral."
25 ผิวไข้พลูพยาธิไซร้ ยาหาย ง่ายนา
ไข้หลากทั้งหลายใคร ช่วยได้
ไข้ใจแต่จักตาย ดีกว่า ไส้นา
สองพี่นึกในไว้ แต่ถ้าเผาเผือ ฯ
26 "We are at a loss for words, my ladies.
Why did you speak in such a way?
26 (โคลง 2) ข้าฟังเหลือที่พร้อง สองสมเด็จพระน้อง
กล่าวนี้กลใด ฯ
27 "What has vexed you, beloved Princesses?
Pray tell us; we'll drive it away."
Translated by Pairote Gesmankit,Rajda Isarasena, Sudchit Bhinyoying
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น